Jump to content

ferah

From Wiktionary, the free dictionary
See also: feraħ

Crimean Tatar

[edit]

Etymology

[edit]

Arabic فَرَح (faraḥ)

Adjective

[edit]

ferah

  1. glad.

References

[edit]
  • Mirjejev, V. A., Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[5], Simferopol: Dolya, →ISBN

Old High German

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-West Germanic *ferh, from Proto-Germanic *ferhuz.

Noun

[edit]

ferah ?

  1. life
    • Hildebrandslied, ll. 7-9
      hıltıbrant gımahalta herıbranteſ ſunu her uuaſ heroro man
      feraheſ frotoro • her fragen gıſtuont
      fohem uuortum • ƿer ſin fater ƿarı []
      Hildebrand spoke, Heribrand's son—he was a hoarier man, wiser of life;—he posed his question with few words, who his [Hadubrand's] father might be []
  2. (religion) soul
  3. (religion) spirit

Declension

[edit]
Declension of ferah (masculine a-stem)
case singular plural
nominative ferah feraha
accusative ferah feraha
genitive ferahes feraho
dative ferahe ferahum
instrumental ferahu
Declension of ferah (neuter a-stem)
case singular plural
nominative ferah ferah
accusative ferah ferah
genitive ferahes feraho
dative ferahe ferahum
instrumental ferahu

References

[edit]
  1. Grimm, Jacob, Teutonic Mythology, 1545

Turkish

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /feˈɾah/
  • Hyphenation: fe‧rah

Etymology 1

[edit]

Inherited from Ottoman Turkish فرح (ferah),[1][2][3] from Arabic فَرَح (faraḥ).[4]

Noun

[edit]

ferah (definite accusative ferahı, plural ferahlar)

  1. State of inner peace, serenity, contentment.
Declension
[edit]
Declension of ferah
singular plural
nominative ferah ferahlar
definite accusative ferahı ferahları
dative feraha ferahlara
locative ferahta ferahlarda
ablative ferahtan ferahlardan
genitive ferahın ferahların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular ferahım ferahlarım
2nd singular ferahın ferahların
3rd singular ferahı ferahları
1st plural ferahımız ferahlarımız
2nd plural ferahınız ferahlarınız
3rd plural ferahları ferahları
definite accusative
singular plural
1st singular ferahımı ferahlarımı
2nd singular ferahını ferahlarını
3rd singular ferahını ferahlarını
1st plural ferahımızı ferahlarımızı
2nd plural ferahınızı ferahlarınızı
3rd plural ferahlarını ferahlarını
dative
singular plural
1st singular ferahıma ferahlarıma
2nd singular ferahına ferahlarına
3rd singular ferahına ferahlarına
1st plural ferahımıza ferahlarımıza
2nd plural ferahınıza ferahlarınıza
3rd plural ferahlarına ferahlarına
locative
singular plural
1st singular ferahımda ferahlarımda
2nd singular ferahında ferahlarında
3rd singular ferahında ferahlarında
1st plural ferahımızda ferahlarımızda
2nd plural ferahınızda ferahlarınızda
3rd plural ferahlarında ferahlarında
ablative
singular plural
1st singular ferahımdan ferahlarımdan
2nd singular ferahından ferahlarından
3rd singular ferahından ferahlarından
1st plural ferahımızdan ferahlarımızdan
2nd plural ferahınızdan ferahlarınızdan
3rd plural ferahlarından ferahlarından
genitive
singular plural
1st singular ferahımın ferahlarımın
2nd singular ferahının ferahlarının
3rd singular ferahının ferahlarının
1st plural ferahımızın ferahlarımızın
2nd plural ferahınızın ferahlarınızın
3rd plural ferahlarının ferahlarının

Adjective

[edit]

ferah

  1. peaceful, serene, without worry
Declension
[edit]
Predicative forms of ferah
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) ferahım ferah mıyım?
sen (you are) ferahsın ferah mısın?
o (he/she/it is) ferah / ferahtır ferah mı?
biz (we are) ferahız ferah mıyız?
siz (you are) ferahsınız ferah mısınız?
onlar (they are) ferah(lar) ferah(lar) mı?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) ferahtım ferah mıydım?
sen (you were) ferahtın ferah mıydın?
o (he/she/it was) ferahtı ferah mıydı?
biz (we were) ferahtık ferah mıydık?
siz (you were) ferahtınız ferah mıydınız?
onlar (they were) ferahtılar ferah mıydılar?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) ferahmışım ferah mıymışım?
sen (you were) ferahmışsın ferah mıymışsın?
o (he/she/it was) ferahmış ferah mıymış?
biz (we were) ferahmışız ferah mıymışız?
siz (you were) ferahmışsınız ferah mıymışsınız?
onlar (they were) ferahmışlar ferah mıymışlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) ferahsam ferah mıysam?
sen (if you) ferahsan ferah mıysan?
o (if he/she/it) ferahsa ferah mıysa?
biz (if we) ferahsak ferah mıysak?
siz (if you) ferahsanız ferah mıysanız?
onlar (if they) ferahsalar ferah mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

Inherited from Ottoman Turkish فراخ (ferāḫ),[5][6][7] from Persian فراخ (ferâx), from Arabic فَرَح (faraḥ).

Adjective

[edit]

ferah

  1. wide, spacious, roomy
  2. (of a place) Eliciting spirit lifting feelings, airy and well-lit.

References

[edit]
  1. ^ Redhouse, James W. (1890) “فَرَح”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1373
  2. ^ Kélékian, Diran (1911) “فَرَح”, in Dictionnaire turc-français[2], Constantinople: Mihran, page 892
  3. ^ Şemseddin Sâmi (1899–1901) “فَرَح”, in قاموس تركی [kamus-ı türki] (in Ottoman Turkish), Constantinople: İkdam Matbaası, page 987
  4. ^ Nişanyan, Sevan (2002–) “ferah”, in Nişanyan Sözlük
  5. ^ Redhouse, James W. (1890) “فراخ”, in A Turkish and English Lexicon[3], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1370
  6. ^ Kélékian, Diran (1911) “فراخ”, in Dictionnaire turc-français[4], Constantinople: Mihran, page 889
  7. ^ Şemseddin Sâmi (1899–1901) “فراخ”, in قاموس تركی [kamus-ı türki] (in Ottoman Turkish), Constantinople: İkdam Matbaası, page 985

Further reading

[edit]